Weinig slaap en veel slaap in het laatste stuk van China

Chengdu

De dag nadat we naar de panda's zijn geweest, donderdag 7 juni, hebben we afscheid genomen van de Canadezen. Zij gingen alvast door, terwijl wij nog een nachtje op onze visumverlengingen moesten wachten. We hebben nog even met zijn allen ontbeten 's ochtends waarna we onze vrienden hebben uitgezwaaid. Het was prachtig weer dus de rest van de dag hebben we met z'n tweetjes heerlijk in de zon gezeten. Het was zo'n beetje de eerste zon die we in China hebben gezien! Eind van de middag hebben we 'Lau Min' gegeten. Lau Min is een Chinees gerecht, maar wij gebruiken het als benaming voor een Moslim-restaurant. Het eten is er erg goedkoop en heel lekker. Het speciale aan zo'n toko is, dat ze de noodles zelf maken terwijl jij wacht. Verser kan dus niet! Geen kleine noodles, maar van een meter lang en een halve centimeter dik!

De volgende ochtend hebben we uitgeslapen en uitgecheckt. Na onze brunch zijn we naar de PSB gegaan voor onze paspoorten. We hadden er allebei buikpijn van, we hoopten dat alles goed was verlopen. Toen we daar aan kwamen waren onze paspoorten al gereed, maar voordat we deze konden ontvangen, moest het verschuldigde bedrag nog even worden voldaan middels een Chinese bankpas. Ja, een Chinese bankpas... Die hebben we dus niet! De oplossing was vrij eenvoudig; wacht op de volgende klant, geeft haar contant het geld en laat haar middels de bankpas ook voor jou betalen. Erg omslachtig, maar we stonden al met al vrij snel weer buiten! De rest van de middag hebben we in het hostel gehangen en nog wat gegeten. Ook hebben we daar onze vlucht naar Nepal geboekt, op 23 juni vliegen we om 21.35 (Chinese tijd) naar Kathmandu!

's Avonds hebben we de nachttrein van Chengdu naar Xi'an gepakt waar we de volgende dag weer met de Canadezen zouden meeten. In deze trein werden owe weer geconfronteerd met een rare gewoonte van de Chinezen: Jonge kinderen hier dragen geen luiers maar een broek zonder kruis. Men wil hier hun kroost zo snel mogelijk zindelijk maken, dus laten ze ze overal plassen. En dan bedoelen we ook echt óveral. Zo hadden we in de trein op de bedjes onder ons een Chinees stel met een klein kindje. Ook dit kindje had een open broekje. Dit kindje plaste gewoon op de grond en wanneer het moest poepen pakte ze de pedaalemmer en lieten het jong daar hun behoefte in doen... En daar sliepen wij dus boven, een nacht vol heerlijke aroma's.

Xi'an

In de late ochtend van 9 juni kwamen we met een beetje vertraging aan in Xi'an. We werden door iemand van het hostel opgehaald die samen met ons naar het hostel reisde. Snel ingecheckt en een douche gepakt. Daarna een stukje gewandeld en wat bij McDonalds gegeten. In de middag zagen we de Canadezen weer en 's avonds te voet naar de moslimwijk geweest waar we wat hebben gegeten.

Eenmaal terug in het hostel was het tijd om voor de tv te gaan zitten, de eerste wedstrijd van Nederland op het EK moesten we natuurlijk wel even kijken en begon om middernacht voor ons. Lucas had die middag voor de grap een shirt gekocht van het Nederlands elftal zodat ze samen in oranje shirt de wedstrijd konden kijken. We hebben met zijn drieën de wedstrijd gezien en op een gegeven moment kwam er een Italiaan bij zitten. Flink wat biertjes werden er achterover getikt en om half 3 's nachts ging het licht uit.

De volgende ochtend ging de wekker. We gingen een bezoek brengen aan het terracotta leger. Er hadden 3 mensen nogal moeite met opstaan (we zullen geen namen noemen) en hadden er ook niet zo'n zin in. Maar uiteindelijk zijn we met zijn 5 richting het station gegaan om daar eerst onze kaartjes te kopen voor onze volgende treinreis en vanuit daar de bus te pakken naar het terracotta leger. Eenmaal op het station bleek dat alle bedden voor de nachttrein waren uitverkocht. Wanner we die avond wilden vertrekken, moesten we op de zogeheten hardseats. We besloten het er maar op te wagen en kochten 5 kaartjes voor de hardseats. Tamara besloot terug te gaan naar het hostel, zij heeft 3 jaar geleden het leger al gezien en was er toen ook al niet zo van onder de indruk. Daarbij was de entreeprijs overdreven hoog, de kater extreem en stonden er harde stoelen voor de komende nacht op het programma...

Toen de groep aan het begin van de avond weer verenigd was, liepen er nog steeds 3 mensen met een kater rond. We hebben nog even wat kleins gegeten en rond een uur of negen werden we door de taxi naar het treinstation gebracht. Onze rit naar Pingyao stond op het programma. Een ritje van zo'n 8 uur, maar dus zonder bedjes. De rit was een hel, anders kunnen we het niet beschrijven. Je zit tussen allemaal Chinezen , stinkende Chinezen welteverstaan. Ze kijken je allemaal aan, 8 uur lang. En daarbij zijn de stoeltjes nog harder dan beton, weet je na een uur al niet meer hoe je moet gaan zitten en kun je je benen absoluut niet kwijt. In de begin zagen we de humor er allemaal nog wel van in, maar toen we voor aankomst allemaal hooguit een uurtje hadden geslapen, konden we wel janken.

Pingyao

Bij aankomst in Pingyao werden er gelijk weer kaartjes gekocht. Er was alleen nog maar 1 bed voor diezelfde avond beschikbaar, dus besloten we ons weer op te splitsen. Kelsey (wil altijd een hardseat) en Larissa (die dat laatste bed nam) gingen diezelfde avond door naar Beijing. Lucas bleef met ons een nachtje in Pingyao en wij kochten treinkaartjes voor een dag later.

We hebben ons met zijn vijven door een tuktuk-taxi naar het centrum van Pingyao laten brengen. De chauffeur wist nog wel een goedkoop guesthouse waar we konden slapen dus we hebben ons daar af laten zetten. We vroegen om een triple room. Toen we boven kwamen bleek deze een groot 3-persoonsbed te hebben, tot grote hilariteit van ons allen. We waren allemaal doodop, maar besloten toch gelijk op pad te gaan. Pingyao is een oude stad met een autovrij authentiek centrum. Overal zijn antiekwinkeltjes en het is heerlijk om zomaar een dag te vertoeven. Larissa en Tamara hebben zich prima vermaakt met het maken van foto's en het bekijken van allerlei kraampjes. De mannen slenterden er langzaam achteraan.

Tot half in de middag hebben we het volgehouden waarna we toch maar een dutje zijn gaan doen. 's Avonds hebben we nog met zijn vijven gegeten en toen zijn Kelsey en Larissa vertrokken naar het station. En wij zijn gezellig met zijn drieën in het grote bed gekropen. De volgende morgen uitgecheckt, bagage gedumpt in de lobby en heerlijk met zijn drieën door het centrum geslenterd. We waren nog steeds redelijk gaar van het hardsleeper avontuur, dus veel vaart zat er die dag niet in. Bas heeft 's middags nog een massage genomen en na het avondeten zijn we weer richting station gegaan. Dit keer hadden we bedjes, zonder baby's of snurkende mensen dus we hadden heerlijk geslapen. Op woensdag 13 juni om iets voor half 11 's ochtends kwamen we aan in Beijing, de hoofdstad van China.

Beijing

Na aankomst hebben we een taxi gepakt naar het hostel waar de meiden zich al bevonden. Ze hadden al laten vallen dat het niet veel soeps was, maar toen we aankwamen sprongen de tranen in onze ogen. We hadden een kamer zonder raam, de lampen vielen letterlijk langs ons hoofd op de grond toen we ze aan deden, hadden we met onze schakelaars macht over de lampen van omliggende kamers en het was er alles behalve schoon. We besloten dan ook op zoek te gaan naar een ander hostel. Iets verderop in de straat zat nog een hostel waar we langs gingen, zij hadden een 5-persoonskamer met privé badkamer voor maar €1 per nacht meer. De volgende dag namen we hier onze intrek.

Nadat we hadden ingecheckt in ons nieuwe onderkomen zijn we naar de zogeheten 'Lama Tempel' gelopen. Dit is een kleinschalig tempelcomplex wat absoluut de moeite waard is om te bezoeken. We hadden prachtig weer waardoor de heldere kleuren van de gebouwen nog mooier zijn. Aan het eind van de middag hebben we de metro gepakt naar de 'Pearl Market' waar de eerste souvenirs en prullaria werden ingeslagen. Vooral Kelsey was niet meer te houden. 's Avonds lagen we op tijd in bed, eindelijk konden we de slaap inhalen die we al bijna een hele week misten.

Vrijdag stond de 'Forbidden City' op het programma. Na het ontbijt zijn we met de metro op pad gegaan. Ook die dag was het weer prachtig weer. Het irritante aan deze attracties is dat er altijd zoveel mensen zijn. Wat zou het toch fijn zijn om eens een foto te maken zonder dat er een Chinees voor je camera langs loopt. We hebben hier nog het meeste lachwekkende filmpje ook laten maken. Zo kon je voor nog geen €10 per filmpje in kostuum en dan lieten ze je digitaal over de stad vliegen. Echt heel lelijk want we missen regelmatig armen en benen. Maar het was ontzettend hilarisch om te doen. Zodra we de kans krijgen zullen we het op de site proberen te zetten!

Na de 'Forbidden City' zijn we naar de Hutongs gelopen. Dit zijn nog de oude wijken waar de mensen in kleine authentieke huisjes wonen. Hier hebben we een heerlijke pizza gegeten en nog even gewinkeld.

Zaterdag en zondag waren twee ingelaste rustdagen. We zijn vooral in de buurt van het hostel gebleven. Ook hebben we 2 dagen flink uitgeslapen, heerlijk! De meiden zijn zaterdagmiddag nog even een 'uurtje gaan wandelen' wat resulteerde in dat ze 3 uur later terug kwamen met allerlei gekochte kleding. De mannen vonden het allang prima want zij konden lekker heel de middag ongestoord bier drinken en kut roepen.

Maandag 18 juni ging vroeg de wekker. We hadden via het hostel een tour naar de Chinese Muur geboekt. Om 7 uur zaten we aan het ontbijt en rond 8 uur vertrokken we. Naast ons vijven gingen er ook nog 2 andere reizigers en 2 meiden van de receptie mee. Al met al een gezellige groep. Na zo'n 1,5 uur rijden kwamen we bij de muur aan. Wederom scheen de zon weer maar helaas was het niet erg helder wat het uitzicht een beetje belemmerde. We hebben 3 uur over de muur gewandeld en de nodige foto's gemaakt. Na een heerlijke lunch gingen we weer terug naar het hostel waar we om half 4 terug waren. De rest van de middag en avond hebben we gevuld met een dutje.

De Chinese Muur was de laatste activiteit voor Kelsey, zij moest namelijk diezelfde avond naar het vliegveld om haar vlucht naar Canada te pakken. We hebben haar met zijn allen uitgezwaaid en toen we met zijn vieren in de kamer waren en zo goed als in bed lagen, kwam Larissa tot de ontdekking dat Kelsey haar paspoort nog in de kluis lag. Zo konden Larissa en Lucas dus om 1 uur 's nachts nog een ritje naar het vliegveld maken.

Gisteren, dinsdag 19 juni, uitgeslapen en daarna zijn we naar de grootste boekenwinkel van Beijing gegaan. We hadden namelijk reisgidsen nodig van Nepal en India. Deze de rest van de dag een beetje doorgebladerd en om 6 uur hadden we een reservering staan bij het restaurant tegenover het hostel. Hier hebben we 'a little bit spicy'-chickenwings en pizza's op. Tijdens het maken van de chickenwings is waarschijnlijk de dop van het kruidenpotje af gevallen, ze waren namelijk we héél spicy!

Vandaag is het tijd om foto's te backuppen en een blog te plaatsen. Wat we de komende dagen nog gaan doen weten we nog niet. We willen nog een beetje shoppen voor souvenirs bij de verschillende shoppingmalls en waarschijnlijk gaan we nog naar de bioscoop. Dit worden onze laatste dagen met de Canadezen. Erg jammer, want we hebben een geweldige tijd samen. Plannen voor vakanties naar Canada en Nederland worden dan ook al gemaakt.

Zaterdag de 23ste vertrekken we naar Nepal, waar we de 24ste aankomen. Momenteel zijn we ons aan het inlezen. We zullen proberen een visum voor India te krijgen, maar aangezien dit het moeilijkst te verkrijgen visum ter wereld is, moeten we even afwachten of het ons gaat lukken. Onze volgende blog zal vanuit Nepal zijn, we hebben er zin in!