Hoera, een auto! En ons eerste uitstapje

Onze vorige blog stopte met onze zoektocht naar een auto. Inmiddels is er een auto maar het duurde laaaaaang voordat we de trotse eigenaren waren! Maar we zijn er blij mee!

Het is een Honda CR-V uit 2001 geworden, met 250.000 km op de teller. Ja pap, dat zijn veel kilometers, maar hier in Australië weten ze nou eenmaal niet beter! Zo'n beetje iedere gebruikte auto die in de verkoop is heeft meer dan 200.000 km op de teller staan. Hebben ze er minder, zijn ze niet geschikt voor ons budget ;)

Wat nog wel even leuk is om te vertellen; ik heb een achternicht wonen in Cairns, ze heet Karen! Bij een van mijn Facebook posts reageerde een achterneef uit Nieuw Zeeland dat zijn zus in Cairns woont. Haar telefoonnummer gekregen en we hebben afgesproken te gaan lunchen. Best even vreemd om met iemand af te spreken die je totaal niet kent, maar het werd een gezellige middag! Het toeval liet dat Karen bij de Australische variant van het CBR werkt. Ze geeft rijlessen en weet door haar werk ook wel enigszins welke dealers in de stad goed zijn en welke je beter kunt ontwijken.

Inmiddels hadden wij bij een dealer een mooi wagentje gezien en na wat research van Karen werd deze garage veilig verklaard. We kregen groen licht! ;) De auto werd afgeleverd met een roadworthy certificate (APK) en na de servicebeurt konden we op vrijdag 5 september als trotse eigenaren wegrijden bij de garage! Zo gaaf! Gelijk een hoop inkopen gedaan qua kampeerspullen zodat we helemaal klaar waren voor het grote avontuur!

Men rijdt hier links, het stuurt zit rechts. Wat automatisch betekend dat je richtingaanwijzer rechts zit en je ruitenwissers links, andersom dan bij ons dus... Bas rijdt vooralsnog de meeste kilometers, maar wanneer ik rijd is het geen uitzondering dat ik mijn richting aangeef door met de ruitenwissers te bewegen. Ik moet zeggen dat het steeds beter gaat! Oja, en rotondes moet je dus ook andersom nemen. Dat heeft in de bovenkamer ook aardig wat tijd nodig om vanzelfsprekend te worden. Maar vrees niet, we hebben nog geen meter spook gereden!

Afgelopen zaterdag zijn we, na 2 weken, uitgecheckt bij Tropic Days. We lieten een hoop leuke mensen en nieuwe vrienden achter maar het was tijd om te gaan. We reden naar Cape Tribulation, zo'n 3 uur noord van Cairns. Een prachtige route langs de kust. Wanneer we een bocht namen, zagen we het strand en de zee tevoorschijn komen, prachtig! Verderop Cape Trib is het noordelijkste punt van de Oostkust waar je met een gewone auto kunt rijden. We hebben daar 2 nachten op een camping gezeten en lekker van de stilte genoten. Toen we na 2 nachten onze tent weer afbraken werden we overvallen door het eerste vieze Australische beest; een bruine harige spin! Als een stel mietjes hebben we met een tentstok die spin van de tent geslagen. Stelletje helden dat we ook zijn...

Na Cape Trib terug naar het zuiden gereden naar Port Douglas. Een kleine badplaats met een super strand en relatief weinig toeristen. Ook hier weer op een camping voor 2 nachten. Super schone accommodatie, heel fijn! Dag 2 in Port Douglas was niet mijn topdag. Ik werd aangevallen door zandvliegen... Voor wie ze niet kent, kleiner dan muggen en ze maken geen geluid. Wel prikken ze je gemener dan muggen en laten ze rode vlekken achter die na een dag in jeukende bulten veranderen. Ik werd er gek van! Bij de drogist goede insectenspray gehaald die ik vervolgens in mijn oog spoot... Zoals ik al zei; een topdag! Vandaag bij aankomst terug in Cairns (en Tropic Days) maar even langs de apotheek gegaan voor advies want mijn oog bleef, ook na veelvuldig uitspoelen, wat branderig en geïrriteerd aanvoelen. Enfin, oogdruppels gekregen en moet snel beter gaan!

Over een paar dagen zullen we Cairns voorgoed achter ons laten. We zijn hier alleen even terug over een snorkeltripje naar het Great Barrier Reef te doen en om afscheid te nemen van Karen. Ze heeft ons vorige week toch wel met een hoop geholpen en bijgestaan!

PS Grappig detail; Karen kwam ons op een avond bij het hostel vertellen hoe je een auto moet registeren / overschrijven. Ook raakte ze met wat vrienden van ons aan de praat die, net als wij, in een vergevorderd stadium waren met het kopen van een auto. Een klein hostel en iedereen wist zo'n beetje van elkaar of ze bezig waren met het kopen van een auto. Omdat Karen na het werk langs kwam en haar uniform nog aan had, ontstond er een roddel in het hostel dat we Karen hadden ingehuurd om voor ons een auto te vinden... Kun je het je voorstellen?! We vonden het hilarisch en hebben ze maar in die waan gelaten... Haha!