Reef Trip & Noord Queensland

Het Great Barrier Reef; iets wat bij velen tot de verbeelding spreekt en, wanneer je dan eindelijk in Australië bent, een must-do. En dat weten de toerbureau's ook... Prijzen rijzen de pan uit wat betreft trips naar het rif, maar je bent zo dichtbij. Je kan nou eenmaal ook niet naar Parijs zonder de Eiffeltoren te bezoeken! Al kost een bezoek aan de Eiffeltoren geen $200 pppd... 

Enfin, genoeg geklaagd! We gingen met een dagtour naar het rif! We hadden via het hostel geboekt; een compleet verzorgde dag snorkelen met een introductie duik. Spannend! Om half 8 werden we gedropt bij de haven en tegen half 9 vertrokken we met de boot naar het rif. Ruim een uur later werd het sein gegeven dat we mochten gaan snorkelen, yeah! Iedereen die een introduik had bijgeboekt werd in groepen verdeeld, wij waren groep 9 en pas na de lunch waren we aan de beurt. 

Wat was het fantastisch! We hebben heerlijk gesnorkeld en allerlei gekleurde vissen en koraal gezien. Rond het middaguur was er een goed verzorgde bbq-lunch en hierna mochten we ons beide klaar gaan maken voor onze introduik! Bas, ons ijskonijn, was zoals altijd de relaxte van ons twee. Ik daarentegen was lichtelijk gestresst, zeker toen bij de groep voor ons 3 van de 3 introduikers binnen 5 minuten weer boven kwam omdat ze in paniek raakten... 

Wij waren aan de beurt. We moesten onder water bij de boot 2 oefeningen doen, mondstuk uitnemen én weer indoen + water uit je duikbril blazen, lukte deze twee dan mocht je verder. Bij allebei ging het goed maar ik raakte wat in paniek... Op nog geen 2 meter diepte kreeg ik last van mijn oren en kreeg ze niet geklaard. Terwijl we verder afzakten nam de pijn toe en besloot ik me naar de oppervlakte te begeven. Wat een kut gevoel zeg, ik wilde zo graag! Bij de boot gewacht tot Bas weer boven kwam, die vond het fantastisch! Hij ging zelfs nog een keer! Ik mocht het van de crew nogmaals proberen. Maar precies hetzelfde probleem speelde parten, dus adviseerde men om het vooral niet te doen. Het kon blijvende schade aan mijn oren geven. Helaas pindakaas! De rest van de middag heerlijk gesnorkeld en uiteindelijk hebben we een topdag gehad! 

Cairns hebben we 13 september definitief achter ons gelaten. Onze volgende stop was Mission Beach. Veel medereizigers hadden dit kleine plaatsje overgeslagen omdat het uitgestorven was. Dit was ook zo, maar wij vonden het fantastisch! Een kleine camping aan het strand en wanneer we bij onze tent zaten keken we zo het strand op, heerlijk. Mission beach, en de omliggende dorpen, hebben ruim 3 jaar geleden te maken gehad met een heftige tyfoon. Veel is toen beschadigd, vernietigd en veel is ook niet meer opnieuw opgebouwd, vandaar dat het kleine spookstadjes zijn met minimale voorzieningen. 

Na een paar dagen gerelaxt te hebben bij Mission Beach zijn we weer een stukje zuidelijker gegaan; Townsville. Een grotere plaats met veel faciliteiten. Ook is er een grote shoppingmall waar we onze auto zijn kwijtgeraakt. We hadden hem geparkeerd op het parkeerdek bovenop het winkelcentrum, maar we konden hem niet meer vinden... Uiteindelijk zijn we met een beetje gevoel voor richting weer bij de auto uitgekomen, eind goed al goed! En de keren daarna de auto maar op wat strategischere plaatsen geparkeerd ;) 

Verder ligt voor de kust van Townsville een eiland, Magnetic Island. We zijn hier een dagje naartoe geweest. Op het eiland is een kleine opvang waar ze koala's en andere dieren opvangen. We kregen hier een interactieve rondleiding van 2 uur en er werd ons veel verteld over alle dieren. Zo waren er schildpadden, kaketoes, krokodillen, koala's en slangen. Aan het einde van de tour kon je met een koala op de foto, hiervoor werd en kleine bijdrage gevraagd en zou je de opvang steunen. Uiteraard kon ik het niet laten met de koala op de foto te gaan! Zo bijzonder om mee te maken! Verder die dag op verschillende kleine stranden geweest, maar die koala die ik vast mocht houden was toch niet meer te overtreffen ;) 

Op de campings waar we tot nu toe zaten, zitten ook veel 'grijze nomaden' zoals ze ze hier noemen. Oude gepensioneerde echtparen die ieder jaar in de wintermaanden vanuit het zuiden naar het noorden trekken en weer terug. Ze overwinteren dus in eigen land ;) Om een of andere reden trekken wij ze aan. Ze komen allemaal een praatje met ons maken en we krijgen allerlei (ook nuttige!) tips. Ook een bakkie koffie of iets lekkers voor de lunch is geen uitzondering. We hebben het telefoonnummer van een ouder, oorspronkelijk Nederlands koppel gekregen. Beide de 80 al gepasseerd en nog ontzettend ondernemend! Ze wonen al 60 jaar Down Under en vonden ons als Nederlanders erg interessant. We gaan een kop echte Nederlandse koffie bij ze drinken en een potje klaverjassen wanneer we in de buurt zijn :) 

Ik heb trouwens een nieuwe pagina aangemaakt; Slapen enzo. Hier licht ik de campings en hostels die we hebben bezocht wat verder toe!