We zijn inmiddels al weer 2 weken in Nieuw Zeeland, soms verbaas ik me erover hoe snel de tijd gaat. In Australië was ik me daar nooit zo van bewust, maar hier vliegt de tijd. Voordat we het door hebben is er al weer een dag voorbij...
Op woensdag 11 februari zijn we vroeg in de ochtend van Sydney naar Auckland gevlogen. Ik besloot op Sydney Airport nog een chocolade muffin te kopen voor onderweg, omdat ik nog wel eens zin zou kunnen hebben in iets hartigs in het vliegtuig. Een half uurtje later dan gepland zijn we vertrokken en eenmaal in de lucht kreeg iedereen ontbijt. De steward besloot alleen om mijn dienblad niet op mijn tafeltje te zetten maar over mijn schoot heen te mikken. Heel mijn spijkerbroek (de enige normale broek die ik nog heb) zat onder het vet van de eieren, spek en tomaten... Ik wilde alles snel schoonmaken maar dat ging niet zonder slag of stoot. Zeep was er alleen in de toiletten, die uiteraard allemaal bezet waren, en het karretje stond in de weg zodat ik er niet langs kon. Uiteindelijk na 20 minuten poetsen kwam ik terug met een natte plek (ja, bij mijn kruis...) maar gelukkig had ik alle vetvlekken eruit gekregen! Later op de vlucht alles nog een keer schoongemaakt, gewoon voor de zekerheid. De steward in kwestie heeft wel 10x zijn excuus aangeboden en hij heeft er voor gezorgd dat ik de rest van de vlucht niks te kort kwam. Terwijl de rest aan de koffie en thee zat, zat ik aan een cola en een twix.
Eenmaal aangekomen in Auckland moesten we door de douane. De regels voor de het vervoeren van spullen waren nog strenger dan voor Australië. Kampeerspullen, inclusief wandelschoenen, moet je aangeven en moeten helemaal schoon zijn. En eten mag al helemaal niet het land in. Onze slaapzakken waren geen probleem en wandelschoenen hebben we niet bij ons. Nadat onze tassen grondig werden gescand en er een Duitse herder aan onze spullen had gesnuffeld maar niet aansloeg, was de security check voorbij en waren we officieel in Nieuw Zeeland!
De eerste paar dagen hebben we in Auckland doorgebracht bij familie van papa. Zij hebben ons in en om de stad allerlei interessante plekken laten zien en hebben we met de hele familie van daar gegeten, gedronken en ontzettend veel gekletst. Op een van de avonden kregen we het over chocolade. Ineens bedacht ik me dat ik in Sydney een chocolade muffin had gekocht! Daar had ik door al die commotie in het vliegtuig totáál niet meer aan gedacht. Dus ik had bij de douane ook niet gemeld dat ik eten bij me had. Iets wat strafbaar is... Op het vliegveld snapten we al niet zo goed waarom ze die ene tas extra grondig checkten en een aantal keer doorzochten. Maar nu snappen we waarom. Waarschijnlijk dachten ze; Ach dat meisje met de natte plek in haar broek kunnen we die gesealde muffin van McDonalds toch niet ontnemen?
Oké, back to the point! Na een paar dagen Auckland zijn we richting het noorden van het noorder eiland vertrokken; Bay of Islands. We hebben hier een zeiltocht van een dag gedaan met daarbij 'dolphin watching'. In Bay of Islands zijn namelijk regelmatig dolfijnen te vinden en wanneer je geluk hebt mag je er mee zwemmen. Al snel zagen we een groep dolfijnen en gingen we er op af. Het was een grote groep en ze waren enorm enthousiast. Ze sprongen, kwamen naar onze boot, speelden met de boot en spoten water de lucht in. Helaas mochten we niet met ze zwemmen omdat ze een aantal baby's bij zich hadden. Maar het zien van die magische beesten, zo dichtbij, maakte de dag al helemaal goed! De rest van de dag nog lekker gezeild, gezwommen en bij de tussenstop op een eiland de berg naar het uitzichtpunt beklommen. Kortom; top dag!
Na Bay of Islands zijn we via een omweg weer afgezakt naar Auckland waar Bas en ik onze huurauto hebben opgehaald. De eerste dagen hadden we gecarpoold met A&A ;) We leggen hier veel km af en rijden gemiddeld zo'n 3 à 4 uur per dag. Via Coromandel Peninsula en een overnachting aan de kust (met gratis kano's!) zijn we in Rotorua aangekomen. Dit staat bekend om zijn stinkende geisers en met warm water gevulde kraters. Vulkanisch gebied dus. Alle toeristisch attracties zijn hier stervensduur. We kozen ervoor de geisers links te laten liggen en naar de vulkanische vallei te gaan. Tijdens de 4 km lange wandeling hebben we verschillende geisers gezien, sommigen leeg en anderen gevuld met water. Een bizar natuurverschijnsel!
De volgende ochtend via het totaal oninteressante Taupo doorgereden naar Tongariro National park. Een mooie rit die ons uiteindelijk de eerste regen in Nieuw Zeeland gaf. We hebben die avond gekampeerd bij een hostel mét indoor klimhalen en de volgende ochtend hebben we onze weg vervolgd richting de westkust; Mount Taranaki. Heel de dag lag de berg voor het grootste deel in de bewolking maar 's avonds vlak voor de zon onder ging kwam de top dan toch even tevoorschijn! Snel even wat foto's gemaakt en dat was maar goed ook. De volgende dag regende het pijpenstelen!
Onze laatste stop op het Noorder Eiland was Wellington, de hoofdstad van Nieuw Zeeland. Vanaf hier vertrekken we morgen met de veerpont naar het Zuider Eiland. Een tochtje van zo'n 3 uur wat erg weer afhankelijk is. Is het weer goed, heb je de tijd van je leven. Is het weer slecht, hang je de complete rit over de reling. Een middenweg is er gewoonweg niet...
Wellington is een kleine stad, het museum en de kabeltram zijn zo'n beetje de enige twee toeristische attracties. Het museum vonden we erg leuk en we hebben er ook nog iets van opgestoken. Zo ligt Nieuw Zeeland namelijk op de breuklijn tussen de Australische en de Pacific aardplaten. Dit zorgt er voor dat Christchurch ieder jaar 25 millimeter naar her zuiden verschuift. Dus, sinds ik geboren ben is Christchurch al bijna 70 cm is verschoven! Het kabeltrammetje was maar 5 minuten naar boven en daarna een super steile wandeling terug naar beneden. Toen we half op de middag onze planning er al hadden opzitten hebben we de Lonely Planet om raad gevraagd en stond er een klein, maar gratis, museum in iets buiten de stad waar ze wat Lord of the Rings spullen hebben tentoongesteld.
Lord of the Rings is niet echt ons ding, we zijn dus niet naar Hobbit-dorp Hobbitton geweest en hebben ook niet een van de 100 tours gedaan. Simpelweg omdat we ze té prijzig vonden en geen grote fans zijn. We besloten dit gratis museumpje te gaan bezoeken en het bleek de studio van te zijn van de kostuum en special effects makers. Ze hadden wat kostuums en wapens tentoongesteld en we hebben een behind the scenes film gekeken. Daarna nog een kekke selfie met Gollum gemaakt en kunnen wij hierdoor zeggen dat we toch iets in de trant van Lord of the Rings hebben gedaan ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten