Monkeytown Maleisië

We zijn niet zo lang in Maleisië geweest als we in de eerste instantie hadden gepland. We hadden, zoals om de vorige blog stond, ook graag nog naar de oostkust gewild. Van onze zoektocht op internet naar informatie over de overstromingen werden we niet veel wijzer, maar ook qua seizoen zaten we op het randje. Veel zou namelijk eind april / begin mei dicht gaan en boten zouden niet meer varen. Het zou ons een hele dag reizen, of een duur vliegticket kosten om er te komen en er was dus geen zekerheid of er wel iets te beleven viel. We besloten het er niet op te gokken en vanuit Langkawi met de boot naar Thailand te gaan. 

Allereerst even terug naar het beginpunt van Maleisië! Van Yogjakarta zijn we 9 april naar Kuala Lumpur gevlogen. Per toeval kwamen we er de dag van te voren achter dat we Ruben en Martijn al in KL zouden zien, en dus niet pas in Penang! Na onze 2,5 uur durende en super koude vlucht (airco stond volle bak aan) zijn we snel naar ons hostel gegaan om in te checken en hebben we ons even opgefrist. Ons hostel was wel oké, niet heel bijzonder maar op een goede locatie vlakbij Chinatown en verschillende markten. Met Ruben en Martijn hadden we afgesproken een hapje te gaan eten en spraken af bij ons hostel. Vlak voor de afgesproken tijd werden we overvallen door een enorme hoosbui van ruim een half uur die we noodgedwongen moesten afwachten. Achteraf bleek dat we nog geen 100 meter van elkaar afzonderlijk hebben staan schuilen voor de regen. 

Het weerzien was erg bijzonder! Heel vreemd om je goede vrienden zo aan de andere kant van de wereld te zien! Heel even merk je dat je elkaar al een poosje niet hebt gezien, want je hebt genoeg te vertellen. Maar aan de andere kant is het ook alsof je elkaar de week ervoor nog hebt gezien. We zijn die avond lekker een hapje gaan eten in een straat met enorm veel streetfood. Het eten was heerlijk, we hebben onze buikjes rond gegeten en daarna scheidden onze wegen weer voor een paar dagen. 

Na ons gezellige avondje uit werd ik de volgende ochtend weer net zo beroerd wakker als de week ervoor in Indonesië. Waarschijnlijk heeft de airco in het vliegtuig me genekt en was ik weer extreem verkouden. Hierdoor niet zoveel kunnen lopen en zien in Kuala Lumpur als gewild. Maar daar was het toch te warm voor. Die middag zijn we naar Kuala Lumpur's bekendste attractie geweest, de Patronas Twin Towers. Je kent ze wel, die twee hoge toren met de brug er tussen. Als je er onder staat lijken ze niet eens zo heel hoog, maar waar in de stad je ook bent. Je ziet ze altijd boven de rest uitsteken. 

De volgende dag zijn we naar de Batu Caves geweest. Een ritje van een half uur met de trein en hij stopte echt voor de ingang. Beter kan eigenlijk niet. Het openbaar vervoer in Maleisië was sowieso echt super geregeld. Goed geprijsd, op tijd en geen gezeur. Bij de Batu Caves hebben we weer flink gelachen. Er waren nogal wat aapjes en waar aapjes zijn is meestal vermaak. Wijzelf vinden die beestjes echt prima. Ze zijn brutaal, komen dichtbij, maar als je je niet kwetsbaar opstelt laten ze je echt wel met rust. Maar dan heb je de Aziaten... Zij lopen te gillen, duiken weg en als klap op de vuurpijl lopen ze met plastic zakken vol eten. Overal staan bordjes dat je je eten op moet bergen en dit is echt niet zonder reden. Maar die Aziaten negeren dat gewoon. Jammer voor hun, maar des te beter voor de apen (en ons vermaak!) De aapjes gissen die plastic zakken gewoon uit hun hand, wat een gillende en huilende aziaat opleverde. De aap gaat met dat tasje op een paal zitten en selecteert welke snacks hij het lekkerst vind. De rest gooit hij gewoon op de grond wat door andere aapjes dan weer opgepakt wordt. Ze hebben geen moeite met het openscheuren van de plastic verpakking en zo zitten er geregeld apen verpakkingen met onder andere zeewier leeg te eten. 

De Caves zelf waren wel cool om te zien en we hebben nog een tour gedaan naar de Dark Caves. Hierbij kregen we een rondleiding binnen een super donkere grote en vertelden ze ons verhalen over de grot en welke dieren er leven. We hoorden duizenden vleermuizen en zagen spinnen, glow-in-the-dark wormen en super grote kakkerlakken. Op zich erg interessant maar niet iets wat ik aan andere mensen als must-do zou aanraden. Vanuit de Caves de trein weer terug gepakt naar KL en daar ons busticket gekocht voor onze volgende bestemming; Tanah Rata in de Cameron Highlands. 

De volgende ochtend hebben we uitgecheckt in het hostel en zijn we naar het busstation gelopen. Maar 10 minuten van ons hostel, dus echt ideaal. De bus was echt heel relaxed en luxe. We betaalden nog geen €10 pp voor een rit van 4 uur. We hadden allemaal een brede stoel met super veel beenruimte. De eerste helft van de rit was echt soepel via een nette snelweg. De tweede helft van de rit was totaal anders en bestond voornamelijk uit hard remmen, scherpe bochten en kotsende mensen... Eenmaal aangekomen in Tanah Rata ingecheckt in ons super simpele (maar met warme douche!) guesthouse en zijn we het dorpje gaan verkennen. Het dorp zelf was niet echt heel interessant en wordt vooral gedomineerd door Indiërs. We hebben wat hartige broodjes bij de Starbucks gegeten en hebben toen een tourtje geboekt voor de volgende dag. De mannen waren hier een paar dagen eerder en hadden voor een prikkie een super leuke tour gedaan. Wij besloten bij dezelfde organisatie dezelfde tour te boeken. 

Hoewel de tour bij de jongens echt top was, was het bij ons een stuk minder. We zaten met een familie uit Azerbeidzjan waarvan kinderen hebben geen opvoeding gehad. Wat een rotjong waren dat zeg... We hebben de theeplantages gezien, maar helaas alleen vanaf een viewpoint. Graag had ik ook de fabriek gezien. Ook gingen we naar Mozzy forest. Een bos wat voornamelijk bestaat uit, je raad het al, mos. Heel gaaf om te zien. De Azerbeidzjan-kids vonden het alleen nodig om overal takken af te breken, tot grote ergernis van ons én de gids. We snapten wel waar ze dit irritante gedrag vandaan hadden, want toen we een zeldzame insectenetende plant tegen kwamen vond hun moeder het nodig deze af te breken en in haar tas te stoppen. De tour zelf was goedkoop en goed geregeld, de gids wist ook veel en vertelde ons een hoop. Alleen hebben we ons dood geërgerd aan de andere mensen uit onze groep, wat het geheel toch wel een beetje naar beneden haalde. 

We lieten op 14 april de Cameron Highlands weer achter ons en pakten de bus richting Georgetown. Georgetown ligt op Penang, een eiland wat met 2 lange bruggen verbonden is met het vaste land. Penang staat bekend om zijn heerlijke eten en Georgetown om zijn koloniale gebouwen en street art. Ruben en Martijn waren al op Penang en na het inchecken in ons super relaxte hostel hadden we afgesproken en een stukje door het centrum gelopen. Her en der een drankje gedaan en die avond weer een hapje gegeten. We wilden wel een weten of Penang echt zo'n goede keuken had en lieten ons naar een van de bekende plekjes brengen. Het regende keihard en bij aankomst was er niks van boeiende buiten eetgelegenheden te vinden. Of het nou door de regen kwam of dat de taxichauffeur ons op een verkeerd punt af heeft gezet weten we nog steeds niet. Uiteindelijk hebben we best prima gegeten en hebben na terug naar het centrum te zijn gelopen weer voor 2 dagen afscheid genomen van de mannen, zij vlogen namelijk de volgende dag naar Langkawi waar wij dus een paar dagen later heen gingen. 

Na eindelijk eens een goede nacht slaap en het pas om half 10 wakker worden (heeeeel uitzonderlijk) hebben we een ochtendje rustig aan gedaan en een beetje films gekeken. Die middag hebben we een wandelroute uit de Lonely planet gelopen langs allerlei koloniale gebouwen, door Little India en Chinatown en verschillende soorten street-art. Het streetart daar vond ik persoonlijk toch wel heel gaaf. Ook was er een mooie tempel die zeker het bezoekje waard was. 

Het programma van de dag daarna was wat bijzonder. We hadden zin om te zwemmen en na wat research hadden we gevonden dat je bij een luxe resort een half uurtje met de bus bij ons vandaan tegen betaling gebruik mocht maken van hun faciliteiten. Dit leek ons wel een goed plan en we hebben ons verwend met een dagje resort. Voor een erg schappelijk bedrag een hele dag liggen relaxen tussen de toeristen die de hoofdprijs betaalden voor een kamer. Op 17 april begon onze 4-daagse vakantie op Langkawi. We vlogen die ochtend in 20 minuten van Penang naar Langkawi en kwamen daar iets na het middaguur aan bij onze accommodatie. Ruben en Martijn zaten in een mooi hotel aan de ene kant van de straat, wij in een simpel guesthouse aan de andere kant van de straat, nog geen 5 minuten lopen bij elkaar vandaan. 

Op Langkawi hebben we echt even een paar dagen gerelaxed. Nu hebben we niet echt een strak dagbudget, maar we houden wel goed in de gaten wat we uitgeven op een dag. Tijdens onze dagen op Langkawi hebben we even niet naar ons budget gekeken en gewoon gedaan waar we zin in hadden. We hebben vooral ontzettend veel lol gehad met z'n vieren. Ik heb er echt enorm van genoten! Ik kan hier wel allerlei slechte grappen, woordspelingen en flauwe situaties neerzetten, maar ik weet dat er maar 4 mensen zijn die daar om moeten lachen, dus ik zal het jullie besparen ;) We hebben een dag brommertjes gehuurd om het eiland te verkennen en zijn toen naar de SkyBridge gereden. Dit is een grote hangbrug gespannen tussen 2 bergen vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over het eiland. Het kostte ons wat bloed, zweet en irritatie om er te komen want na betaald te hebben voor de kabelbaan naar boven bleek de korte route naar de SkyBridge dicht en moesten we een stuk door de jungle lopen om er te komen. Hier hadden we niet op geregeld en we hadden dus ook lang niet genoeg water bij ons aangezien je dit niet mee mocht nemen in de kabelbaan... Uiteindelijk hebben we het gered en wat mooie foto's gemaakt van de omgeving. 

Ook hebben we nog een eiland hopping tour gedaan. Een tour die zo'n beetje iedereen doet als je op Langkawi bent en super populair is. Tijdens die tour ga je naar 3 verschillende plaatsen. De eerste stop was Lake of the pregnant Maiden. Volgens een mythe moet je in dat meer gaan zwemmen als je moeite hebt met zwanger worden. We besloten bij dat meer een waterfiets te huren. Bas en Ruben voorin en toen Martijn en ik achterin instapten zonk dat ding en kwam er water binnen. Wij snel er uit en die verhuurder begin naar ons te schreeuwen 'Only two people!' Ja, dan had je dat moeten zeggen toen we dat ding met zijn vieren huurden! We reageerden een beetje pissig en kregen zonder gemekker ons geld terug. We hadden het toch wel een beetje warm en besloten een duik te maken in het zwangere meer. Hierna weer richting ons bootje om door te gaan naar stop 2 van de 3; Eagle feeding. Eigenlijk was dit heel sneu... We gingen naar een plek waar alle andere bootjes ook heen gingen en iedere boot gooide om de beurt voer in het water waardoor de eagles allemaal rondom te boten vlogen. Gaaf om die beesten te zien, maar zielig dat het zo moest. Onze laatste stop van die dag was op een bounty eilandje met brutale aapjes. Vanuit het helder blauwe water hebben wij gekeken hoe de Aziaten weer werden aangevallen door deze wezens. 

Verder hebben we vooral gerelaxed, gegeten, spelletjes gespeeld en biertjes gedronken. Of de mensen bij het resort van Ruben en Martijn het nou écht niet door hadden dat wij daar geen gasten waren of dat ze het wel prima vonden weten we niet. Maar we hebben daar 4 dagen lang ongemerkt naar binnen en buiten kunnen lopen en zelfs een paar keer ongegeneerd in het zwembad gelegen! Ik heb er van genoten om met zijn vieren te chillen en wat mij betreft is het zeker voor herhaling vatbaar :)

Ons eigen guesthouse was trouwens wel bijzonder. Het waren kleine huisjes tegen een berg aangebouwd omringt door groen. Erg leuk opgezet en met een bijzondere gratis bonus; aapjes... Iedere middag kwamen er aapjes tevoorschijn uit de bossen naast ons guesthouse. Met als gevolg dat ze alle balkonnetjes afgingen op zoek naar eten of drinken. We hebben ze met hele zakken chips en verpakkingen koekjes voorbij zien komen. Hilarisch om te zien! Doordat wij het achterste en hoogste huisje hadden konden wij alles mooi vanaf ons balkonnetje zien. Bij ons van het balkon heeft zo'n brutale aap een blikje sprite gejat en een van onze handdoeken vonden we bungelend aan de dakgoot terug... 

Inmiddels hebben we afscheid genomen van elkaar. De mannen vlogen terug naar Kuala Lumpur en wij hebben de oversteek naar Thailand gemaakt. Vanuit Langkawi zijn we vertrokken met een veerpont om iets meer dan een uur later aan te komen op Koh Lipe in Thailand. Een klein maar super relaxed bounty eiland waar de douane gewoon in een strandtent zit. We zitten in een bamboe hutje op het strand (sunrise beach) en vanaf het strand een prachtig uitzicht met allerlei eilandjes en longtail boten. We hebben geen plannen voor hier, de komende dagen eerst maar eens een beetje bijbruinen en uitzoeken welke andere idyllische Thaise eilanden we de komende weken aan gaan doen!